

Het is geen oude, primitieve volksgeneeskunde, maar een consequente en consistente vorm van geneeskunst, die in de loop van vele eeuwen evolueerde tot een therapie, die door wetenschappelijke instellingen over de hele wereld au sérieux genomen wordt. Veel artsen, tandartsen, dierenartsen en fysiotherapeuten hebben geleerd acupunctuur te waarderen als een belangrijke aanvulling van hun reguliere behandelingen.
De acupunctuurfilosofie komt voort uit oeroude kennis, die berust op zeer nauwkeurige observaties van de wetten der natuur en de fenomenen die zich in levende organismes voor kunnen doen. De mens wordt gezien als een wezen dat staat tussen hemel en aarde, dat onderdeel is van natuurkundige en kosmische wetten, maar tegelijk een eigen bewustzijn heeft en een individueel bewustwordingsproces door moet maken. Medemenselijkheid en compassie, respect voor de mens en zijn omgeving, zijn zeer belangrijke attitudes in de acupunctuurfilosofie.
De World Health Organisation heeft een lijst gepubliceerd waarop ongeveer tweehonderd aandoeningen staan, die met acupunctuur te behandelen zijn en ze voegt er de aanbeveling aan toe, acupunctuur mondiaal te bevorderen. Een universiteitskliniek in München meldt honderden succesvol verlopen open thoraxoperaties, onder acupunctuur analgesie. In acupunctuurtijdschriften worden veel patiënten beschreven die van ernstige, soms als ongeneeslijk beschouwde aandoeningen genazen, met behulp van acupunctuur.
Vaak wordt verondersteld dat acupunctuur alléén een methode is om pijnklachten te behandelen. Inderdaad kan gesteld worden, dat acupunctuur een effectieve pijntherapie is, maar ze kan bij een groot aantal functionele aandoeningen eveneens zeer werkzaam zijn. De westerse neurofysiologie is momenteel in staat het werkingsmechanisme van acupunctuur analgesie vergaand te verklaren. Ischialgie, trigeminus neuralgie, nek schouder rugklachten, tennisellebogen, napijnen na chirurgische ingrepen, migraine, spanningshoofdpijn zijn voorbeelden van pijnlijke aandoeningen die meestal goed op acupunctuur reageren.
Alle functiestoornissen, die nog niet tot irreversibele schade aan organen hebben geleid, zijn in principe te behandelen met acupunctuur. Astma, hartritmestoornissen, maagklachten, darmspasmen, spasmen van de urinewegen, incontinentie, allergieën, zijn daar voorbeelden van. Bij infecties kan acupunctuur wel de weerstand verhogen, maar de infectie zelf niet bestrijden. In zulke situaties is acupunctuur te gebruiken als adjuvans bij antibiotische therapie
Het bijzondere van acupunctuur zit hem niet zozeer in het prikken met naalden, maar in het feit, dat de acupunctuurfilosofie veel meer verbanden kent, holistischer denkt dan de westerse geneeskunde. Dieet- en klimaatfactoren, gedrag, temperament, uiterlijke kenmerken, persoonlijke voorkeuren, chronobiologie en - pathologie en het elektromagnetisch energieveld van de mens, worden in het diagnostisch proces betrokken. Bovendien kent de acupunctuur vormen van vroege diagnostiek, die echte preventieve geneeskunde mogelijk maken. Toch dient acupunctuur gezien te worden als een aanvulling op de westerse geneeskunde. Geen enkele westerse acupuncturist kan de westerse diagnostiek en therapie missen in zijn werk. De westerse geneeskunde is niet in staat elke patiënt te helpen. Dat kan acupunctuur ook niet, maar samen kunnen ze meer. Acupunctuur is een aanvullende, een additieve vorm van geneeskunde. Ongunstige bijwerkingen van acupunctuur zijn zeldzaam, mits de therapeut lege artis te werk gaat. Gunstige effecten zijn daarentegen des te talrijker.
Naast het zeer oude, is het zeer nieuwe een plaats gaan innemen in de acupunctuur. Thermografie, onderzoek met radioactieve isotopen, elektronische metingen, lasertherapie, elektrostimulatie van acupunctuurpunten, bioresonantie therapie (waarbij behandeld wordt met geïnverteerde lichaamseigen energiefrequenties), zijn voorbeelden van het zeer nieuwe. Eigentijdse ontwikkelingen zoals de Franse ooracupunctuur van Nogier en nieuwe vormen van schedelacupunctuur, zoals die van Prof. Mingquing Zhu, zijn onderdeel van het curriculum van de NAAS.